Hayatta ben en çok babamı sevdim - Can YÜCEL
Kategori: Kategorisizler ve Alıntılar1 yorum »Hayatta ben en çok babamı sevdim.
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpı bacaklarıyla ha düştü, ha düşecek
Nasıl koşarsa ardından bir devin,
O çapkın babamı ben öyle sevdim.
Bilmezdi ki oturduğumuz semti,
Geldi mi de gidici hep, hepp acele işi!
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi.
Atlastan bakardım nereye gitti,
Öyle öyle ezber ettim gurbeti.
Sevinçten uçardım hasta oldum mu,
40'ı geçerse ateş, çağırırlar İstanbul'a,
Bi helallaşmak ister elbet, diğmi, oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oyununu,
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu.
En son teftişine çıkana değin
Koştururken ardından o uçmaktaki devin,
Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim.
Hayatta ben en çok babamı sevdim.
Ahmet Telli’nin Çocuksun Sen isimli şiirinden alıntılar içeren, 2004 model bir yazı. Sabaha karşı 5’te yazılmıştı. Hala düşündükçe gülümsüyorum o ruh hallerimi.
Yazılar RSS
Yorumlar RSS
Son Yorumlar
ibrahim: eyw kardeş saolasın sayende çağ atlaDIK ../smileys/icon_smil...
oguz: sağolasın bünyamin usta...
murat: saolasın adamım teşekürler...
mustafa: Çok teşekkür ederim gerçekten işe yaradı !...
Semih: arkdaslar koylay pratik ve net cozum yüzde yüz calsııyo ben ...