Bugün Youtube'u karıştırırken denk geldim. Doksanlardan kalma bir grup. 3 hekimden oluşuyor ve dolayısıyla da bunu kullanmak istemişler, ismi "Beyaz Önlük" grubun.

Aşkın Kaplan, İlhami Yava ve Göktuğ Göktaş'ın Uludağ Tıp'taki öğrencilik dönemlerinden kalma, 98 yılında ilk ve tek albümünü çıkarmış bir grup. Sonraları yaptığım onca araştırmaya rağmen bir şey bulamadım.

En ünlü şarkılarını biliyorsunuzdur belki, Son defa sarıl ismi. Bir seksenler ve de doksanlar fanatiği olarak garip oldum gece gece. Kendilerini aradım taradım ve 2 tanesini da Facebook'ta buldum. Evlenip çoluk çocuğa kavuşma olayları var, hala pratisyenler sanırım 3 ü de. Detaylı bilgileri gene yazarım.

Şarkı burada;

Bu da sözleri;

Uzakları özluyor gözlerim bu günlerde
Kaçıp gitmek zamanı geldi ne olur beni anla
Ve sakın bir şey sorma sadece

Sığınacak bir liman olmadı uzaklarda
Söyleyecek tek bir sözüm yok ne olur beni anla
ve sakın bir şey sorma sadece

Gel son defa sarıl bana
Dönemem belki bir daha gidiyorum buralardan
Gidiyorum uzaklara

>> Devamını okumak için tıklayınız >>

Hayatta ben en çok babamı sevdim.
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpı bacaklarıyla ha düştü, ha düşecek
Nasıl koşarsa ardından bir devin,
O çapkın babamı ben öyle sevdim.

Bilmezdi ki oturduğumuz semti,
Geldi mi de gidici hep, hepp acele işi!
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi.
Atlastan bakardım nereye gitti,
Öyle öyle ezber ettim gurbeti.

Sevinçten uçardım hasta oldum mu,
40'ı geçerse ateş, çağırırlar İstanbul'a,
Bi helallaşmak ister elbet, diğmi, oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oyununu,
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu.

En son teftişine çıkana değin
Koştururken ardından o uçmaktaki devin,
Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim.
Hayatta ben en çok babamı sevdim.

>> Devamını okumak için tıklayınız >>

Elif olmak zordur
Çünkü elif olmak
Yuvarlak bir dünyada dik durmanın
Dik ve önde
Belki acıyla
Ama vazgeçmeden durmanın
Dünya ne kadar dönerse dönsün
Olduğu yerde kalmanın adıdır elif olmak
Kaç silah varsa elife çevrilir
Elif hep olduğu yerdedir
Silahlar patladığında ilk vurulan eliftir
Zordur elif olmak
Elif olmak hep vurulmaktır
Elif olmak yalnızca elif olmaktır
Ne B, ne T, ne S
Elif
Yalnızca elif
Elif demeden hiçbir şey denilemez
Ben elif dedim
Artık her şeyi söyleyebilirim

Mevlana İdris

>> Devamını okumak için tıklayınız >>

Dün can sıkıntısından Çingeneler Zamanı (Dom Za Vesanje - Time of Gypsies)'e 10. kere baktım. Her seferinde Perhan'ın barda dağıttığı sahneyi özlediğimi hissediyorum bu filmi izlemeye başladığımda.

İşte o sahneyi Youtube'da arattım, ekliyorum. İzlemek isteyenler olursa. Youtube'a giriş yolu'nu biliyorsunuz, sitede var.

>> Devamını okumak için tıklayınız >>

Aklıma geldi, yazayım dedim bu akşam. İçtiğim akşamların en klasiklerindendir. Yazanın bin defa yüreğine sağlık. Boğazımda düğümler...

ALKOL İKİNDİSİ

Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü

Biz ne zaman içsek,
Sabah akar meycinin cebine
Günde kaç kez öpüşür ki akrep ile yelkovan
Biz ne zaman içsek,
İç değilizdir aslında.
Dışımızda bronz bir akşam sözcüğü,
Çırıl bir efkar sözcüğü
Delikanlı kıvamında sevda değilse de
Tabansız sevişmelerdeki el değmemiş pişmanlık
Biz ne zaman içsek,
iç değilizdir aslında.

Bu alkol ikindisi şiirle
Şimdi burda açılsaydın
Adımın baş harfi gibi
Belki ağustos kokardı ağustos
Sen,
Fikrini ipotek etmiş kiralık sevdalara
Senine boyuna sevilmiş sen
Yalanı sevdasından büyük sen
Bir bil-sen.

Biz ne zaman içsek seni düşünüyoruz
Genzimizde göl gözyaşları
Biz ne zaman içsek,
İç değilizdir aslında.

Dışımızda bronz bir İzmir akşamı...

YILMAZ ERDOĞAN

>> Devamını okumak için tıklayınız >>